Kun je de kleur van je ogen veranderen met irisfotografie?
Je kijkt naar je iris en denkt: bruin.
Of blauw. Of groen.
Maar zodra je een irisfoto ziet, kan dat ineens heel anders lijken. Er verschijnen kleuren waarvan je niet eens wist dat ze in je ogen zaten.
En dan komt vanzelf de vraag: wordt de kleur van je ogen veranderd tijdens irisfotografie?
Het korte antwoord: nee, niet als het goed wordt gedaan.
Een irisfoto mag je ogen laten zien zoals je ze nog nooit hebt gezien. Maar dat betekent niet dat je iris ineens een andere kleur heeft gekregen.
Wat doet irisfotografie eigenlijk met je oogkleur?
Een camera kijkt anders naar je iris dan jij in de spiegel.
De iris is opgebouwd uit allerlei structuren en pigmenten. Op normale afstand zie je vooral de algemene kleur. Wanneer je iris sterk wordt vergroot, komen details naar voren die je normaal nauwelijks ziet.
En licht doet ook iets.
De kleur van het licht, de belichting en de instellingen van de camera hebben invloed op hoe jouw iris op een foto wordt weergegeven. Een iris kan daardoor op een foto warmer, koeler, lichter of donkerder lijken.
Dat betekent niet dat je oogkleur is veranderd.
De foto laat simpelweg iets anders zien dan je gewend bent.
Kan irisfotografie kleuren versterken?
Ja.
Tijdens het fotograferen en bewerken wordt ervoor gezorgd dat de details van de iris goed zichtbaar worden. Denk aan contrast, helderheid en kleurweergave.
Soms zit er bijvoorbeeld een warme kleurzweem in een foto door het gebruikte licht. Die kun je corrigeren. Ook kun je het contrast iets aanpassen zodat de structuren in de iris beter naar voren komen.
Dat is iets anders dan een kleur toevoegen die er helemaal niet was.
Het verschil zit tussen zichtbaar maken en veranderen.
En juist dat vind ik interessant aan irisfotografie.
Waarom zie ik ineens zoveel kleuren?
Dit gebeurt vaak wanneer iemand voor het eerst zijn eigen iris groot op een scherm ziet.
“Zit dat allemaal in mijn oog?”
Ja.
Een iris die van een afstand gewoon bruin lijkt, kan bij vergroting bijvoorbeeld verschillende bruine, gouden of koperachtige tinten laten zien. In een groene iris kunnen weer heel andere nuances zitten.
Je ziet ze normaal alleen niet.
Een irisfoto haalt die details als het ware naar voren. Niet door er iets nieuws van te maken, maar doordat je ineens veel dichterbij kijkt.
Wacht even. Kijk eens goed.
Dat is vaak het moment waarop iemand zijn eigen ogen voor het eerst echt ziet.
Kan een irisfoto dan tóch een andere kleur krijgen?
Technisch gezien kan bijna iedere foto een andere kleur krijgen.
Je kunt een iris blauw maken, groener maken of veel feller verzadigen. Dat is met fotobewerking geen ingewikkelde gedachte.
Maar dan maak je een artistieke bewerking.
Je kijkt niet meer naar een zo natuurgetrouw mogelijke weergave van de iris.
Voor een persoonlijk iriswerk vind ik het juist veel interessanter om te werken met wat er al is. De kleuren, structuren en kleine verschillen die jouw iris uniek maken.
Daar hoeft eigenlijk niet zoveel bij.
En waarom ziet een irisfoto er soms toch zo anders uit?
Omdat de iris maar een deel van het uiteindelijke beeld is.
Ook de achtergrond, het contrast, de uitsnede en de manier waarop het kunstwerk wordt afgewerkt hebben invloed op de uitstraling.
Een iris kan daardoor krachtig en intens worden zonder dat je de oorspronkelijke kleur hoeft te veranderen.
Dat is voor mij het mooie van irisfotografie.
Je hoeft niets nieuws te verzinnen.
Je hoeft alleen goed te kijken naar wat er al is.
Jouw iris, maar dan van heel dichtbij
Bij Portraitique wordt jouw iris gefotografeerd en verwerkt tot een persoonlijk kunstwerk. De oorspronkelijke kleuren en structuren van je iris vormen daarbij het uitgangspunt.
Opmerkingen